شعر
مستي
گفته بودي من شرابم
لا جرع نوشت كنم
بعد مستي در خيال خود
فراموشت كنم
كو شراب و كو خمار و كو سراب
كو مي و يار و خمار و رقص يار
من به مستي مستها را رهبرم
ازخمارچشم تو
چون آتشم
با مي و جشم خمارت
مست مست
در سراب عاشقي ويلان دلم
راه كو؟
يار كو؟
ديوانه ودلدار كو؟
تقويمهاي كهنه
در وهم خود
كنارت نشسته ام
نبودي حرف زدم
حرف نازكي آرام
در گوش تو
گفتم: كه من
از كجا تا كجا براي امدن رفتم
به رد پاي تو
تاريك بود جنس هوا
باران بود رطوبت در زمين جاری
و من نشسته در كنار خود در خيال تو
چشم باز كردم
دستهايم براي لمس كردن
ماسيده بود به صورتم
در وهم
زبان بند
به حلقوم خفقان
و من درسكوت
كنار تك درخت
چشم باز كردم تو نبودي
من ساكت آرام نشسته بودم
پر از تقويم هاي كهنه
در زماني كه از دست رفت
برای دیدنت
در كوجه هاي خاطره
پيچيده بوي كهنگي
بوي عطر ياس
بوي غربتي است
پبيجده در هوا
در كوجه هاي دل
خميده
شاخه هاي ياس
نيلوفري كبود سر ميكشد به راه
در رفتن دلي
كه ازمن جدا شده است
ديوار كاهگلي
نان سنگكي
در دست كودكي
جارميزند
مردي لبوي داغ
شربت زرشك
جستجوي من
در رد باي خاطره
عبور من از مرز بي كسي در
ما جقدر بيوفا شديم
باكوجه هاي كودكي
خاطرات عاشقي
روزهاي گرم كوچ
گر گرفته بود
خورشيد مهربان
ني زار پلكمان
باريده بود
اشكي به چشم مان
بس است
گريه ديگر
امانم نميدهد
