دلتنگي

هر جا كه خانه ميكنم

پرواز ميكني در اسمان من

هر جا نشانه اي زتوست

پر ميكشد دلم براي ديدنت

مثل ستاره اي

 صبر ميكنم كنارتو

مثل يك ماهي

 غرق ميشوم

درموجهايي از جام نگاه تو

مثل پروانه ام عجول

صبورم  مثل ستارها

آرام مي نشينم كنارخيال تو

اتش به باغ ميزند

آهنگ دلتنگيم

 آسمان جنون زده

 در فصل سرد لحظه ها

زندانيم در اوج قصه ها

مثل صداي باغ

مي لرزد دلم

براي يك شكوفه اي

 در اوج لحظه ها

غارت ميزند

آفتي در نطفه خفه ميكند

عشق نهفته ام

 اتش ميزند مرا

 مثل پروانه سوخته

شهابي ميشود ستاره ام

 ميزند به كهكشان

صبرم تمام ميشود

اين كلام اخر است

 ديگر زماني نمانده است

 بايد مثال  كوليان

 به دشت

جادري زد

 براي شبهاي بي كسي

مهر

اثر مهر تو بر جان و تنم

 رخنه نمود

 زردي عشق تو

در چهره ما پرده درید

عطر گيسوي تو در  موج وهوا پیچید

ديدن چشمه جشمت

 به دلم  سودا شد

نگران است نگا هم

 به نگاهت هنوز

اين جه سودای غریبی است

كه عشق تو به بازار دلم غوغا کرد

فاصله

روي از من مپيچ

طاقتي نيست مرا

در نگاهت گم ميشوم

به زير بارش چشمهايم

بيتوته ميكنم تا صبح

بي تو

شانه هايم ميلرزد

حس من مي خيسيد

به زير باران

در انتظار

رو به  درگاهي دشت

برلب  پنجره مشتاق نشستم آرام

روي نم ناكي پرهاي قناري لغزيد

قطره اشكي كه به بوي توعادت داشت

امشب از برق نگاهت

كه زمن سد كردي

خون ميبارم

تندر وار

به باران  دلواپسي

تا صبح ديگري

بر كوير بي نهايت

ازگم شدن فاصله ها

خيال

به مهد موسي به بود بودا

 به عشق ليلي

 به ناله هاي غريب مجنون

 به مهر شيرين

 به گات زردتشت

 به آتش دل

 به نقش ماني

 به ساز داوود به شعر احمد

  به ناز عشقت به جان تپيدن

 ميان دامي كه بسته صياد

 به راه آهو

 به تشنه لبها

 به ناله هاي عجين به زخمي كه خورده آتش

 من از تو دورم تو در كنارم

مگر خيالت

كه روز شبها ست

 اگر كنارم

ای کاش میشد لحظه ای.....................................................

خواب پنجره

در خواب پنجره

 مانده خيال تو

دستم چو ميرسد به شيشه

جز يك بلور خواب نيست

ياسي به انگشت ميزند

به جام شيشه ام

دستم به مهرباني

 دراز ميشود

اما خيال خام.

جز بختكي سزاش نيست

صدايي ميرسد

 زان سوي پنجره

 اين صدا

جز صداي باد نيست

اشكي ميان ني زار مژه ها

پیر خاموش 

شب را بدون جراغ

 ميشود روشن كرد

 به شرط نگاه

توبر من

كه در دلم به ارزوي ان

 هزار وادي

 براي ديدنت

هراسانم.

پير خاموشي

 در كنار من لرزيد

 و يك كلام را زمزمه كرد:

 براي تابيدن

 دوباره ميشود به شهري

 نشانه رفت تير آرش را

 كه در كمان او

يك دل پر از خون عشق

 تپيدني باشد  ..........................

نا له

سر را به روی شانه ات میگذارم به ناله باز

 ولی چه سود؟؟

  ناله چاره ساز نیست .

زل میزنی چو آفتاب

در نگاه من

 وجب وجب ورق میخورد

 خاکم به عاشقی

تا بذر والگی

 برای فردا ی بودن

 در نگاهمان سبزتر به سادگی

 بماند  خاکی برای کودکان

 وجب وجب شخم میخورد

 زمین سوخته از نگاهت

 سیاه میشود

 مثل چراغ پی سوز

کوچه های تنگ

من مانده ام

 در نگاهی به راه 

 که در کوچه مانده است

ویلان به عاشقی

زیر باران د لواپسی

باید ساخت زورقی

 به آرامی گذشت

از کنار نی زار چشمهایت به دزدکی

به باد نگاهت که زوزه میزند

در نیزار مژگان

پنهان میکنی کنار من

 شط سفید چشمهایت را از نگاه من

والگی هم چیزی است

 نمیشود ازآن گذشت بدون باتو

بید مجنون گیسو به باد پریشان کرده

 هنوزبه پیچش باد در نیزار مژه ها

 میلرزم

 در استخوان

زلزله وار

 میلرزد به ارتعاش

عطش

من از تبار عطش

جام ابي بياوريد

 به سوقات لب تشنگي

 سيرابم كنيد

 با فرات لبهاي مهربان

 به انگشتري به كوثر اميخته

 زماني نمانده تا از خود رها شدن

درعطش

 تا فردا ي روز عاشقي

شمع

هر شب به ياد رويت

 چون شعله هست رقصان

نقش رخ منيرت در ديده ام نمايان

د رخلوتم نشستي

اما به دل به عشقم

دل را به دل نبستي

پيمان عاشقي را با جام مي شكستي

در ديده ام نشستي

خيمه زدي و جستي

هم خيمه هست غريبه

هم خانه هست ويران