قاب نگاه

 

قاب نگاهت را به ديوار دل چسباندم

به ميخي از اشك

تلاطمي ميان اوج تا بي نهايت

 زنگ ميزند سرم

مثل يك دشت پر زباد

زوزه ميكشد شغال

مرگم رسيده است

پويه ميكنم در ني زار بي قرار

هجوم بختكي

 از ميان شهر

 چنگ ميزنددر اسمان سينه ام

نگاهت همچنان مانده است

 به قابي

 به روي ديوار شكسته دلم

اوار ه مي شوم

 در انتهاي لحظه ها

بيا كه چشم در راهم

به روز و شب

 

تا طلوع صبح

زمانی نمانده است

بياويز حلقه اي ز ياس به گردنم

                                      

                                                      

 

قاب نگاه

قاب نگاهت را به ديوار دل چسباندم

به ميخي از اشك

تلاطمي ميان اوج تا بي نهايت

 زنگ ميزند سرم

مثل يك دشت پر زباد

زوزه ميكشد شغال

مرگم رسيده است

پويه ميكنم در ني زاري بي قرار

هجوم بختكي از ميان شهر چنگ ميزنددر اسمان سينه ام

نگاهت همچنان مانده است

 به قابي

 به روي ديوار شكسته دلم

اوار ه مي شوم

 در انتهاي لخظه ها

بيا كه چشم در راهم روز و شب

تا طلوع صبح

بياويز حلقه اي از ياس به گردنم

عمر گل

مثل يك ستاره آمدي رفتي

در شب سياه من اي نور

غربتي زدي به روح

بي طاقت

شبيخون تازه اي به احساسم

دركوير خشك تنهايي

ز اشك ديده ام

قطره اي به اسمان لغزيد

باران باريد

گلي به سرزمين خسته از گذشت روز و شب

روييد

حسرتا

گذشت ايامم

چه كوتا بود

 عمر گل براي بوئيدن

 سکوت

براي سكوت

 تسشگي له له ميزند

 در كوير احساسس

فرياد را بيرق كنيم

براي خوب ناليدن

 به ناي تشنه كودكان  در باد

 آواره در پی گونهاي بي ريشه

 حس تازه افتابي بودن را

دركدورت خاك بر هوا هياهو کرد

 عطش

من از تبار حبيبم

جام ابي بياوريد

 به سوقات لب تشنگي

 سيرابم كنيد

 با فرات لبهاي مهربان

 به انگشتري به كوثر عاشقی معجون

 زماني نمانده

تا از خود رها شدن

درعطش

تا فردا ي روز عاشقي

سد نگاه

 خسته شدن از من بودن

 مرا به سوي ما شدن جاري كرد

 اگر به اب رود

 چشمه هاي چشم من

 سد نگاهت را نميدوختي

 من از هزار قريه ميگذستم

 براي التيام تشنگي

 براي حس تازه اي

 براي ما فدا شدن

 و ما 

 بدون تو

 بدون من

  غريبه مييشود

 براي من

 براي تو

  دلش شكسته ميشود